Η Αριάδνη τον ερωτεύτηκε και του έδωσε το μίτο. Ο Θησέας σκότωσε τον Μινώταυρο, ακολούθησε το νήμα και βγήκε απ' το Λαβύρινθο. Έφυγαν μαζί από την Κρήτη. Εκείνη, όμως, παρέμεινε στη Νάξο.
Εκεί τη βρήκε ο Διόνυσος. Θεός εκείνος, αγάπησε τη θνητή κόρη του Μίνωα και την έκανε γυναίκα του. Τη μέρα του γάμου, της χάρισε ένα χρυσό στεφάνι, έργο του Ήφαιστου, που το στόλιζαν επτά πολύτιμα πετράδια. Η Αριάδνη το φόρεσε και το στεφάνι της χάρισε την αθανασία.

Κάποτε, όταν η Αριάδνη κι ο Διόνυσος χάθηκαν στο λαβύρινθο των μύθων, το γαμήλιο στεφάνι μετακόμισε στον ουρανό. Τα πετράδια έγιναν επτά λαμπερά αστέρια που στολίζουν τις νύχτες τον έναστρο θόλο, δεμένα για πάντα μεταξύ τους σ' έναν πανέμορφο ημικυκλικό αστερισμό που λέγεται «Βόρειος στέφανος» ή, όπως είναι πασίγνωστος με τη λατινική του ονομασία, Corona Borealis. Όσο για τη Νάξο, βρίσκεται πάντοτε στη Γη. Περήφανη που κάποτε γέννησε μύθους και φιλοξένησε έρωτες αθανάτων, πλέει πανέμορφη στο κέντρο του Αιγαίου, έτοιμη να φιλοξενήσει το δικό σας παραμύθι.

Εμείς φτιάξαμε ένα πανέμορφο ορμητήριο σε μια ήσυχη γωνιά της και περιμένουμε να σας καλωσορίσουμε για να το απολαύσετε. Του δώσαμε το όνομα του αστερισμού που ζωντανεύει ένα μύθο που γεννήθηκε εδώ και λάμπει ολοφώτεινος τις νύχτες, στο βελούδο του αστροφώτιστου ναξιώτικου ουρανού. Το είπαμε Corona Borealis.